Nieuwsbrief acht
oktober 2008

Van confrontatie via realisatie tot inspiratie

We kwamen in de herfstvakantie van de ferry rijden in Barra. De overtocht verliep redelijk soepel; we hadden geen uren wachttijd in Banjul. Buiten de poort van het ferryterrein kwamen we Musa tegen. Musa is één van onze sleutelpersonen uit het dorp Aljamdu. Hij zat voor het politiebureau op een bankje en vertelde ons dat hij zijn geit wilde ophalen. Tijdens zijn ziekte (malaria en longontsteking) wilde zijn compagnon de geit verkopen, maar was opgepakt door de politie. Mieke en ik zijn het bureau binnen gestapt op zoek naar de geit. Na een gesprek met de commandant liepen we een half uur later met de geit aan een touw naar onze jeep.

Met zes personen hebben we een aantal dagen in Aljamdu doorgebracht. Gert, Mieke en Bert hebben zich, als bestuursleden, bezig gehouden met het evalueren, stroomlijnen en intensiveren van de plannen en contacten. Ons laatste bezoek was in mei. We willen graag de lijnen kort en helder houden. Een aantal keren per jaar gaan we op bezoek om te kijken hoe het met de uitvoering van de plannen staat. Daarnaast wilde Herman foto- en filmopnames maken voor een sponsoractie op zijn school voor voortgezet onderwijs in Apeldoorn. Maarten heeft ervaring met projecten in andere Afrikaanse landen en wilde een “kijkje in de keuken” in Gambia nemen om daarna eventueel een bijdrage aan het project te leveren. Peter is de broer van Bert en wilde de enthousiaste verhalen van hem wel eens verifiëren.

Een bezoek aan Aljamdu is nooit alleen een zakelijk bezoek. De inmiddels bekenden uit het dorp zijn altijd weer blij en enthousiast door onze komst. We hebben dan ook weer veel bezoekjes gebracht aan familieleden en allerlei ooms, tantes, broers en zussen. Dit sociale spel kost altijd veel tijd, maar is wel heel hartelijk, betrokken, spontaan en gezellig. We worden altijd uitgenodigd om binnen te komen en in de kamer op de bank of in de slaapkamer op het bed plaats te nemen.
In de loop van onze aanwezigheid vielen een aantal zaken erg op:

• de kwetsbaarheid van materialen en mensen na een regenperiode. Het had drie maanden volop geregend; een prima jaar voor de rijst en andere gewassen. Helaas een slechte tijd voor de vaak oude huisjes en wankele omheiningen. Er moet weer genoeg herstelwerk verricht worden. De bewoners hebben veel last van malaria en longontsteking. Vaak blijven ze te lang rondlopen omdat een tocht naar het ziekenhuis een dag duurt. Geld voor medicijnen is er vaak ook niet. Musa heeft twee keer malaria gehad en liep met een dubbele longontsteking rond. Wij hebben hem naar het ziekenhuis gebracht en de 200 euro voor behandeling en medicijnen betaald. Met een gemiddeld maandloon van 32 euro is 200 euro een vermogen.
• Continuïteit is belangrijk. Het is niet zo moeilijk om een gebouw neer te zetten en of spullen af te leveren. Zorgen dat alles blijft werken en dat de juiste personen blijven, is veel belangrijker, zoals Mariama, een kanjer van een schooljuf. Zij heeft 4 weken les gegeven aan 80 kinderen, omdat haar assistente ging trouwen en vertrok. Ik heb een ochtend geholpen, was helemaal afgedraaid, maar vond het een boeiende ervaring. Wij betalen het salaris van Mariama en gaan zorgen dat andere dorpsbewoners een opleiding kunnen volgen.
• We hebben afgesproken dat de keuken (wanden en schoorsteen) en school (vloer, omheining, schooluniformen) in februari helemaal klaar zijn. We gaan het één en ander officieel openen/overdragen. De stichting bestaat dan ook één jaar; een mooi moment om feest te vieren.
• Mieke heeft een promotiefilm gemaakt. Ze heeft Fatou (9 jaar) een paar dagen gevolgd van opstaan tot het naar bed gaan. Herman gaat deze promotiefilm op zijn school tonen. We gaan deze film meer verspreiden omdat het een fraai en indrukwekkend beeld geeft van het leven van een kind in Gambia.
• We hebben een bezoek gebracht aan de school in Sittanunku en nader onderzocht wat er allemaal nog moet gebeuren.
• We hebben met Musa en zijn familie afgesproken dat zijn tuinproject gedeeltelijk wordt omgezet in een vrouwenproject.
• Er is nader onderzoek gedaan naar de noodzaak van een ziekenauto voor de dorpen Aljamdu en Bakalarr.
• Er moet aandacht besteed worden aan het herplanten van bomen. Een mogelijkheid zou zijn om voor elke compound een paar snel groeiende bomen te planten, zodat houtkap elders kan worden voorkomen.
• De kwaliteit van het voedselpakket en de gezondheidszorg zijn nog behoorlijk te verbeteren. Via voorlichting en andere ondersteuning kan nog veel bereikt worden.
• Verantwoord toerisme is op termijn goed te ontwikkelen, naast andere economische activiteiten (maken van authentieke producten en souvenirs)

Conclusies:
confrontatie: de gevolgen van een regenseizoen zijn groter dan we gedacht hadden. De kwetsbaarheid is erg groot. We hebben in het afgelopen jaar een paar stappen vooruit gezet, maar nu één terug
realisatie: onze hulp blijft hard nodig. We beseffen ook dat het niet alleen gaat om het neerzetten van materialen. Continuïteit is belangrijk.
inspiratie: onze hulp wordt erg gewaardeerd en goed besteed. Het plezier en enthousiasme van de bewoners van Aljamdu is aandoenlijk. Er zijn met hen goede afspraken te maken. Het gaat step by step. We gaan door! U toch ook?