Nieuwsbrief zeven
mei 2008

Kaddy en Alieu in Aljamdu

Even voorstellen: Kaddy is Mieke en Alieu is Bert.
In de periode van 27 april tot 5 mei zijn wij een week naar Gambia gereisd. Wij wilden beiden wel eens ervaren hoe het is om bijna een week in en bij Aljamdu te vertoeven. Achteraf kunnen we zeggen, dat een week ruim voldoende was om alle indrukken en ervaringen op een goede manier een plekje te geven.

We zijn vertrokken vanaf Zaventem bij Brussel. Een lekke band voor Antwerpen liet ons even schrikken, maar we waren toch ruimschoots op tijd. Oké, de vlucht is een paar tientjes duurder, maar daar staan veel voordelen tegenover; het inchecken verloopt veel vlotter en je mag 40 kg bagage meenemen. Onze 95 kg samen ging ook zonder moeite mee.
Op maandag 28 april vertrokken we richting Aljamdu. Bij de ferry bij Barra was het erg druk, zodat we pas ’s avonds bij Jimbana Park arriveerden. Doordat we beiden niet voor de eerste keer in deze omgeving verblijven, gaat het acclimatiseren snel.

Dinsdag 29 april rijden we naar Aljamdu. We gaan eerst naar Musa in zijn “garden”. We worden met het gebruikelijke enthousiasme ontvangen. We blijven lunchen (en hebben vervolgens de hele week alleen maar met onze vingers gegeten). “Toevallig” was er
’s ochtends een “ground squirrel” geschoten.
Met kruiden en rijst zaten even later twee zwarte en twee witte handen uit een bak te eten. Tegen één uur kwamen we aan bij de nursery school in Aljamdu. Enthousiasme bij de kinderen (“welcome, welcome”) maar ook trots en blijdschap.

We werden als eerste meegetroond naar de keuken. Drie vrouwen uit het dorp waren druk aan het koken uit grote pannen.
De kinderen krijgen 4x per week een lunch!!! Tijdens de kerstvakantie had ik geld (kerstcollecte van de school van Bert) meegenomen. Toen werd afgesproken dat er keukeninventaris en een boom op het schoolplein gekocht zouden worden. Het was een mooie verrassing, dat er 5 maanden later actie was ondernomen. De pannen zijn in gebruik, het voedselprogramma is gestart en de “Emmaschool-tree” staat op het schoolplein.

Vijf dagen “leven” in Aljamdu maakt een aantal dingen erg duidelijk:

• Wie zijn de sleutelfiguren in het dorp en wie zijn de lanterfanters? Het is ons wel duidelijk geworden dat Musa (tuinbouwproject) en Mariama (schooljuf) een belangrijke rol spelen.
• De inwoners zijn trots op hun familie. We hebben allerlei familiebezoekjes afgelegd en konden altijd mee blijven eten. Opa (dorpsoudste) en oma (oppas) spelen nog een belangrijke rol.
• De hulp moet niet te grootschalig (we moeten Aljamdu niet binnen een generatie “europees” maken) en te snel uitgevoerd worden. Gelukkig geven ze zelf ook aan om het “step by step” te doen.
• We hebben een goed inzicht gekregen in de wensen en de plannen voor de komende periode. Er wordt (binnen hun mogelijkheden) daadwerkelijk iets gedaan met de hulp die in Aljamdu aangeboden wordt.

Op woensdag 30 april werd in Nederland massaal koninginnedag gevierd. Ik had een aantal vlaggetjes meegenomen in de kleuren rood-wit-blauw en oranje. Ik ben in mijn “schoolmeesterrol” gekropen en heb in Aljamdu verteld over deze speciale dag in Nederland. De vlaggetjes heb ik achter gelaten. We hebben op 30 april ook een bezoek gebracht aan de “primary school” in Sittanunku. Voor de kinderen uit Aljamdu is dit de volgende school die ze gaan bezoeken. Ook daar mocht ik voor een groep vertellen wat koninginnedag in ons land betekent. Deze kinderen waren al een stuk ouder en kwamen zelf ook met vragen over het leven in Nederland; een boeiende ervaring.
Wat zijn de prioriteiten op dit moment?:

• Het betegelen van de vloer en wanden van de keuken
• Het opnieuw maken van de vloeren van de klaslokalen
• Het maken van een omheining voor de nursery school in Aljamdu
• Het continueren van het voedselprogramma (4x per week een lunch)
• Het maken van schooluniformen voor 150 kinderen. Ik heb de eerste aanzet gegeven met een sponsoring. Er is in onderling overleg gekozen voor een oranje blouse en een blauwe broek/rok. Er wordt stof gekocht en de plaatselijke kleermaker begint met de oranje blouses.
• Musa helpen in het uitbouwen van zijn tuinproject met gereedschappen, omheining, aanschaf materialen enz
• De basisschool in Sittanunku helpen met meubilair, lesmateriaal en allerlei basale materialen die een school nodig heeft.
• De aanschaf van een ambulance voor Aljamdu en de omliggende dorpen en de bekostiging van de opleiding voor een chauffeur.

Daarnaast moeten de lopende projecten uitgevoerd en gecontinueerd worden.

Mieke en ik hebben een aantal indrukwekkende en boeiende dagen doorgebracht in Aljamdu en omgeving. Het was een prima geslaagd en leerzaam plan om 5 dagen het dorpsleven te “beleven”. Zo bijzonder, dat wij als dank nu in Aljamdu met Gambiaanse namen door het leven gaan. Dit is wel de eerste maar niet de laatste keer geweest.

Mieke Adriaensen
Bert Huisman